Tot de tijd ons vindt is het derde deel in de Timeless-serie. De recensie van de eerste twee delen Als de dag aanbreekt en Voordat ik loslaat heb ik ook gelezen. In de Timeless-serie wordt gespeeld met tijdreizen. De hoofdpersonage pendelt tussen twee of drie verschillende tijdsperioden, afhankelijk van het soort teken dat ze met zich meedragen. Op die manier speelt Gabriëlle Meyer met belangrijke gebeurtenissen uit het verleden en ze maakt deze gebeurtenissen heel persoonlijk. Ook al zijn de hoofdpersonages verschillend, de delen in de Timeless-serie sluiten wel op elkaar aan en dus zou ik aanraden om bij het eerste deel te beginnen.
Let op deze recensie kan spoilers bevatten.
In dit deel is er een tweeling die pendelt in de tijd. Ze reizen tussen 1692 en 1912. Wat bijzonder is aan deze hoofdpersonages is dat het de vraag is of ze bij elkaar blijven in een en dezelfde tijd of dat ieder een eigen tijdperiode kiest of gedwongen wordt om te kiezen.
In 1692 wonen Grace en Hope in Salem. Hun moeder zou zijn overleden bij hun geboorte en ze wonen bij hun vader en later stiefmoeder. Het is de tijd van de Puriteinen die jacht maken op vrouwen die niet strikt volgens de opgelegde regels leven. Vrouwen die anders zijn. Het is een harde tijd waarin Grace en Hope door hun vader aan het werk worden gezet in zijn herberg zonder betaald te krijgen. Liefde, haat, angst en geheimen kenmerken deze tijd.
1912 is het jaar van uitvindingen zoals het vliegtuig. Grace en Hope wonen in New York bij hun tijd pendelende moeder Maggie. Grace werkt hard aan haar carrière als onderzoeksjournalist. Hope is een echte durfal en is de eerste vrouw die het kanaal oversteekt met een vliegtuig en ze krijgt de vraag om als eerste vrouw het continent over te steken. 1912 is een tijd van vernieuwing, nieuwe kansen en natuurlijk ook de liefde voor het vliegen en voor een vliegenier.
De eerste hoofdstukken dacht ik nog daar gaan we weer. De tijd van de heksenvervolging sprak me niet zo aan en hoewel 1912 me meer aansprak was het ook een onderwerp, vliegtuigen, wat minder bij mij paste. Tot het verhaal geheimen en mogelijkheden onthult die maken dat ik door wil lezen. In Tot de tijd ons vindt wordt het verhaal verteld vanuit het perspectief van Grace in 1692 en door de ogen van Hope in 1912. Ik vond dat een leuke twist. Het moment van in slaap vallen is bepalend in welke tijd je wakker wordt. Dat heeft Gabrielle Meyer niet gebruikt in dit deel, wie weet komt er nog eens zoiets voorbij.
In dit derde deel wordt ook de link met het geloof en de twijfel gelegd. Het laat me stilstaan bij mijn plek in de tijd waar God mij met een bedoeling heeft geplaatst. Voor mij geeft dit het verhaal meer dimensie zonder dat het hinderlijk is.
Wat ik wel wist, was dat God mij voor deze tijd en plek had geschapen. Dat stond onomstotelijk vast, vooral met de gave van het tijdpendelen die ik had geërfd. En ik zou dit leven ten volle leven. Voor Salem was datzelfde veel moeilijker te accepteren.
Het verhaal leest makkelijk en heeft, naar mijn mening, geen moeilijke woorden. Er is in dit deel geen echte cliffhanger en het lijkt het afsluitende deel te zijn. Wanneer ik echter op zoek ga, zie ik dat er in de Engelse versie in totaal zeven delen zijn in de Timeless-serie. Ik ben benieuwd of deze nog vertaald gaan worden.
In het nawoord schrijft Gabrielle Meyer dat Tot de tijd ons vindt een van de moeilijkste boeken was die ze ooit geschreven had. Dat lag niet aan het onderwerp maar aan de uitdaging waar haar gezin voor stond. Daarmee legt ze gelijk een link tussen haar persoonlijke geloof en haar boeken. Een aanrader om het boek niet dicht te klappen wanneer je aan het einde bent maar ook het hoofdstuk ‘Van de auteur’ nog te lezen.
Ik geef 3,5 ster voor Tot de tijd ons vindt omdat ik dit deel net iets minder vind dan het tweede deel.
Wilma
Boekencast
Genre: historische roman
Serie: Timeless deel 3
Uitgever: KokBoekencentrum
ISBN: 97890029738897
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 400
Uitgave: april 2026
Bedankt KokBoekencentrum voor dit recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke recensie.
