Dungeon crawler Carl van Matt Dinniman gaat over het avontuur van Carl en Prinses Donut die in een dungeon terechtkomen die lijkt op een levensgrote videogame. Het is echter geen game, maar een ware realityshow, met zotte uitdagingen en triljarden kijkers. Verwacht je aan goblins, toverdrankjes, skills en diverse levels, overgoten met een humoristische gelaagdheid.
Ik had dit boek en de Engelstalige vervolgdelen wel al eens op mijn want to read lijstje van Goodreads geplaatst. Plots ontdekte ik dat het boek ook in het Nederlands verschenen was, dus moest ik deze wel lezen. Ik ben immers zelf een fervent video- en boardgame speler, dus een genre als zijnde LitRPG was wel iets wat me zou kunnen bekoren, dacht ik!
Ik heb nog nooit eerder dergelijk genre gelezen. Tot op bepaalde hoogte doet het me wel een beetje denken aan de Hunger games (één grote wereld als arena, last man standing concept), maar dit boek gaat verder. Je bent precies zelf een character in een verhaal, waarbij je fight, loot en levelt. De stats worden ook bijgehouden. Het heeft wat weg van Dungeons & Dragons, waarbij je ook een bepaalt ras speelt en een klasse kan gaan kiezen.
Carl en Prinses Donut doorlopen een dodelijke dungeon en worden hierbij live gevolgd op tv. Hoe grappiger en gevaarlijker hun avontuur wordt, hoe groter ook de aandacht van de kijker. Op die manier wordt hun mate van al dan niet overleven een vorm van entertainment.
Daar waar de dungeon waarin ze vertoeven alle deelnemers vooral ziet als pionnen in een spel, zorgt Carl ervoor dat het menselijke toch aan bod komt. Hij denkt niet enkel aan zichzelf en overleven, maar heeft ook aandacht voor zijn medemens. Hij blijft de medespelers als mensen zien en tracht hen te helpen waar mogelijk.
Er zit een donkere onderlaag in het boek. Als je tussen de regels van het verhaal leest, dan merk je dat het niet de personages zijn die keuzes maken over hun volgende stap in het avontuur (al denken ze dit zelf wel!). In realiteit worden ze gestuurd door de kijkers, de organisatoren en de spelregels.
De onderlinge relatie tussen de koppige, praktisch ingestelde en beschermende Carl en de kat Prinses Donut is leuk om te lezen. De kat is van zijn ex-vriendin en vooral een verwende, bazige Diva (met hoofdletter D). Aanvankelijk wil Carl enkel voor Prinses Donut zorgen, maar hoe meer het verhaal vordert, hoe meer verbondenheid er tussen de twee groeit. Ze hebben steeds meer vertrouwen in elkaar en kiezen voor elkaar in moeilijke omstandigheden, als loyale familieleden.
De cover lijkt op het eerste zicht niet zo speciaal, maar als je er wat langer naar kijkt, dan merk je dat er kleine verwijzingen in zitten. Zo is er een oog getekend in de letter A van Carl. Dit kan wijzen op het feit dat de personages altijd bekeken worden. De beker in de letter O van Dungeon kan een overwinning betekenen, of iets wat ze geloot hebben nadat ze een monster gedood hebben. De kleine ananas doet me denken aan de absurditeit van het verhaal. Kleine objecten krijgen een humoristische betekenis. En tot slot zie je ook Carl en Prinses Donut in een soort van roze explosie aan het lopen voor hun leven. Het contrast met het donkere en het humoristische is hierin terug te vinden.
Algemeen gezien een meer dan geslaagd verhaal. Ik ben heel tevreden dat ik dit genre voor het eerst heb gelezen. Voor fans van RPG-videogames en RPG-boardgames is dit absoluut een aanrader. Het krijgt van mij een mooie 4 sterren!
Melanie
Boekencast
Genre: LitRPG
Uitgever: Uitgeverij Mint Books
ISBN: 9789062227334
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 437
Uitgave: juni 2026
Dit recensie-exemplaar heb ik ontvangen van Uitgeverij Mint Books in ruil voor deze eerlijke recensie.
