Sean Murray-Dunans debuteerde in 2023 met Moya’s Diary, een boek dat hij schreef als eerbetoon aan zijn grootmoeder. Hij ziet zichzelf niet echt als een auteur en toch publiceerde hij nu een tweede boek: De verloren ziel van Blackmoore Manor.
De nieuwsgierige, pientere Amelia Carter erft het oude landhuis Blackmoore Manor. Er doen heel wat spookverhalen de ronde over Blackmoore, maar toch laat zij zich hierdoor niet afschrikken. Impulsief beslist ze om af te reizen naar Blackmoore Manor en in het landhuis in te trekken. Al snel krijgt ze er bezoek van de geest van Elisabeth Blackmoore die maar geen rust kan vinden. Amelia en haar vriendin Lucy besluiten op onderzoek te gaan om het mysterie rond Blackmoore Manor te ontrafelen en zo Elisabeth haar verdiende rust te gunnen.
Als fan van het gothic genre keek ik enorm uit naar dit werk. Er zijn niet veel auteurs die dit genre aankunnen en ook aandurven. Hierdoor zijn ze dan ook dun gezaaid in de literaire wereld. Bovendien zijn gothic werken er vaak op of eronder, met andere woorden: you love it or you hate it. De verloren ziel van Blackmoore is een uitzondering op deze regel, voor mij hangt dit werk ergens tussenin, het verhaal is niet slecht, de schrijfstijl van de auteur ook niet, maar er zitten nog enkele schoonheidsfoutjes in.
De auteur hanteert een verfijnde, beeldende schrijfstijl. Hier en daar sijpelt zelfs het typische Victoriaans door. Jammer genoeg weet hij zijn mooie, Victoriaanse stijl niet gans het verhaal aan te houden, wat het geheel tot een hoger niveau had kunnen tillen. Maar dit benam mij zeker niet het leesplezier. De straten van Londen, het oude herenhuis, de markt, etc… ik kon het me allemaal voorstellen alsof ik er echt was, dankzij deze uitmuntende beeldende schrijfstijl.
Sean Murray-Dunans weet sterke personages neer te zetten. Vooral Amelia, als vrijgevochten zelfstandige vrouw begeesterde mij het meest. Het verhaal is spannend, mysterieus en pakt je vanaf de eerste pagina. Doch vind ik het hier ook weer jammer dat de auteur meedoet aan de woke-hype. Filmmakers, auteurs, media figuren, … denken dat ze in hun verhalen het woke-thema moeten verwerken om hun werk hip en modern te maken, ook al past dit niet zo goed in de tijdsgeest waarin hun verhaal zich afspeelt. Ik kan me niet voorstellen dat in de Victoriaanse tijd, twee vrouwen, Lucy en Amelia, zo publiekelijk een relatie zouden kunnen hebben. Hier had de auteur misschien beter gebruikgemaakt van de suggestie, door gebruik te maken van kleine aanwijzingenslecht de suggestie te wekken van hun relatie en de fantasie van de lezers de rest van het werk laten doen.
Naar het einde van het verhaal toe kreeg ik ook het gevoel dat de auteur het relaas wat begon af te raffelen. Zijn schrijfstijl werd sneller, minder beeldend en ik kreeg het gevoel dat hij soms in herhaling viel. Zo vonden Lucy en Amelia twee keer een foto van Reginald en reageerden ze op een even verrassende manier over diens uiterlijk.
Het boek zelf is ontzettend knap afgewerkt, de verschillende hoofdstukken worden van elkaar afgescheiden door een tekening van de toegangspoort van Blackmoore Manor. Ook roept de cover de Victoriaanse gothic stijl op waardoor je als fan onmiddellijk naar het boek zou grijpen in de boekhandel.
Met De verloren ziel van Blackmoore Manor heeft Sean Murray-Dunans aangetoond dat hij WEL een auteur is en dan nog eentje met lef. Hij durft een apart genre aan en is er nog niet slecht in. Als schrijver staat hij nog in zijn kinderschoenen, met hier en daar enkele kleine schoonheidsfoutjes. Maar ik ben overtuigd dat hij kan uitgroeien tot een bestsellerauteur als hij luistert naar de bemerkingen van zijn lezers. Ik ben alvast benieuwd naar zijn volgende werk. 3 sterren.
Silke
Boekencast
Genre: gothic
Uitgever: Phoenix Books
ISBN: 9789464789546
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 235
Uitgave: oktober 2025
Met dank aan Uitgeverij Phoenix Books voor dit recensie-exemplaar in ruil voor deze eerlijke recensie.
