Almar Otten woont met zijn vrouw en kinderen in Deventer waar hij ook werkt. Inmiddels heeft hij al een aantal romans op zijn naam staan waaronder Blauw goud die bekroond werd met de Diamanten Kogel, een prijs voor het beste Nederlandstalige spannende boek in Vlaanderen. Volgens zijn uitgever staat hij bekend als rasverteller en meesterlijke plotbouwer. Ik heb nog nooit iets van hem gelezen en ben dus heel benieuwd. Op de omslag van De rode erfenis zie je een afbeelding van een Amsterdamse gracht, uitgevoerd in verschillende rode tinten. Die rode kleur verwijst vast naar de titel.
Na een aanslag op de Ferrari van prins Bernhard van Oranje volgen meer aanslagen. Bij iedere aanslag wordt een brief afgegeven die ondertekend is met een rode ster en de naam van een strijder. Het lijkt of de Rote Armee Fraktion (RAF) opnieuw actief is.
“De RAF had er ook een handje van om aanslagen te laten plegen door commando’s die waren vernoemd naar strijders.”
In de brief wordt aangegeven dat deze aanslag er een is in de strijd tegen het kapitalisme die de kloof tussen arm en rijk in standhoudt en zelf vergroot. De Ferrari van Prins Bernard is natuurlijk het symbool van extreme rijkdom en dat vergroot deze kloof.
David van Karsveld, die bekend is om zijn studie naar radicale actiegroepen in de jaren tachtig, wordt op deze zaak gezet. Hij krijgt hulp van Catharina Hollinderbäumer en Boris Mataré uit Duitsland.
Naast dit onderzoek naar de aanslagen zijn er nog twee verhaallijnen. Eerst maak je als lezer kennis met het verhaal van Hadewijch van Landegem.
“Sinds het nieuws over de aanslag op de Ferrari van Bernhard van Oranje wist ze dat het moment was aangebroken om uit de schaduw te stappen.”
Dan is er nog het verhaal van haar dochter Lore. Zij heeft geen contact meer met haar moeder.
“Toen ze haar laatste hap doorslikte, hoorde ze het geluid van haar privételefoon. Daar werd ze niet vaak op gebeld. Ze sprong op en trok het laatje open waarin ze hem bewaarde. Het was een Belgisch nummer, zag ze. Kon dat iemand anders zijn dan haar moeder? Het zweet brak haar uit bij de gedachte. Ze had haar moeder al vijftien jaar niet gesproken.”
Hoe Almar Otten deze verhaallijnen tot een spannende thriller samenvoegt, mag je zelf gaan lezen.
Ik vind dat Almar Otten het plot heel rustig heeft opgebouwd. Het boek bestaat uit verschillende delen en ieder deel is weer onderverdeeld in een aantal hoofdstukken. In ieder deel staat een van de verhaallijnen centraal tot op een bepaald moment deze lijnen samenkomen. In alle verhaallijnen, maar vooral in de lijnen van Hadewijch en Lore, zie je veel flashbacks. Dat gaat heel natuurlijk en is logisch opgebouwd. Stapje voor stapje word je het verhaal ingetrokken. De schrijfstijl is heel beeldend en het feit dat het verhaal zich in Nederland afspeelt maakt het heel herkenbaar.
Ook de spanning wordt langzaam maar gestaag opgebouwd en op een gegeven moment wil je verder lezen en is het lastig om het boek nog weg te leggen. Het mooie van deze thriller vind ik dat het bloed niet van de pagina’s afstroomt terwijl de aanslagen toch best heftig zijn. Ik vind het daarom een goed voorbeeld dat je een goed spannend boek kan schrijven zonder in gruwelijke details te treden.
Ik heb een nieuwe favoriete auteur gevonden. Ik heb echt genoten van dit spannende verhaal waar ook nog een stukje geschiedenis in zit. Ik geef 4 sterren en ga Almar Otten zeker verder volgen. Ik kijk uit naar een volgende thriller van zijn hand, maar gelukkig heb ik nog wat thrillers te gaan om die tijd te doden.
Wilma
Boekencast
Genre: Thriller
Uitgever: Luitingh Sijthoff
ISBN: 9789021064208
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 384
Uitgave: juli 2026
Bedankt Uitgeverij Luitingh Sijthoff voor dit recensie-exemplaar in ruil voor deze eerlijke recensie
