Bjorn van den Eynde (1984) brengt al het vierde thrilleravontuur met Marjolein de Vriese en haar Waalse collega Nathan Durnez in de hoofdrol. Het debuut voor volwassen lezers van jeugdauteur, televisiescenarist en regisseur Bjorn van den Eynde, De Engelenmoord, was van wereldklasse. Ik was niet de enige die dat vond want Bjorn won met dit boek de MAX Bronzen Vleermuis voor beste thrillerdebuut en nominaties voor de Hercule Poirot Debuutprijs en de Thrillzone Awards.
Na Stoute kleine piranha en De grote boze wolf is daar nu het vierde deel. Ook dit deel is weer ‘spadedik’ van formaat en dat is passend voor een grafdelver.
Buro Blikgoed is wederom verantwoordelijk geweest voor het omslagontwerp en dat is ook deze keer van grote klasse. Wanneer je de vier delen naast elkaar legt, is het qua uiterlijk helemaal het einde, of beter nog: Van den Eynde.
Het oogt zeer fraai in de boekenkast en de plank is na vier delen al goed gevuld.
Muziek speelt wederom een grote rol. Waar we in Stoute kleine piranha een eerbetoon zagen aan Gorki voorman Luc de Vos, zat in De grote boze wolf een verwijzing naar Will Tura. Deze keer staat het lied ‘Als een leeuw in een kooi’ van Willy Sommers, uit 1989, centraal.
Omdat Bjorn zelf ook toetsen speelt in gelegenheidsbandjes, zal ik een paar muzikale verwijzingen naar dit boek niet schuwen.
Laten we eerst het verhaal eens doorspitten!
Het verhaal start met het einde aan het leven van Elodie. Zij wordt op een beestachtige manier vermoord. Ze verdrinkt tijdens de doop, 1 van de 7 sacramenten uit het Katholieke geloof. Het is al snel duidelijk dat ook de moordenaar ze alle 7 kent.
‘I go walking in my sleep, from the mountain of faith to the river of dreams’.
(Billy Joel – ‘The river of dreams’; de doop)
De inmiddels bekende Vlaamse rechercheur Marjolein de Vriese en haar Waalse evenknie Nathan Durnez worden op de zaak gezet, waarbij ze diep moeten graven naar aanwijzingen die hen dichter bij de dader kan brengen.
Een van de aanwijzingen is een wit veertje, de ander een singeltje dat Marjolein herinnert aan haar verleden.
‘The sky was bruised, the wine was bled and there you led me on’
(Audioslave – ‘Like a stone’; de heilige communie)
Met 220 hoofdstukken vlieg je door het verhaal heen, en levert het net zoveel spanning op als een oude electriciteitsdraad aan voltage. Je haren rijzen je te berge. Ieder hoofdstuk eindigt met de afbeelding van een kleine zwarte spade. Het geeft het geheel een beklemmende sfeer.
De dood is nooit ver weg.
‘Meet me, meet me in the electric chapel, … if you want me, confess your love’
(Lady Gaga – ‘Electric chapel’; de biecht)
Al met al kun je vaststellen dat de reeks rond De Vriese en Durnez een groot succes is. Het is het slimst om ze op volgorde te lezen. Zo kun je naast de losstaande zaken, ook kennisnemen van de doorlopende verhaallijnen.
‘Two priests wagging their brows, one for every word the law allows’
(Sting – ‘All this time’; de ziekenzalving)
Het puntje van kritiek dat ik heb geuit in de recensie voor De grote boze wolf betrof het matige tempo in de doorlopende verhaallijn. Er waren doorlopende verhaallijnen maar het kabbelde een beetje zonder veel bijzonderheden. Bjorn heeft dit punt van kritiek omgebogen tijdens het schrijven van De grafdelver.
Alsof hij een wedstrijd simultaanschaken speelt. Zo ontwikkelt het verhaal zich in dit deel op alle fronten. In zo’n angstaanjagend tempo dat ik vreesde dat we letterlijk op weg waren naar de grote finale.
‘It’s a beautiful night, we’re looking for something dumb to do. Hey baby, i think i wanna marry you’
(Bruno Mars – ‘Marry you’; het huwelijk)
⭐️⭐️⭐️⭐️ Het vierde deel in de reeks rond Marjolein de Vriese en haar Waalse compagnon Nathan Durnez lijkt het deel te zijn waarin alle verhaallijnen uit de eerste vier delen samenkomen in een armageddon, de allesbeslissende eindstrijd tussen goed en kwaad. Een apocalyps die uiteindelijk niet leidt tot de totale ontknoping en een allesvernietigend einde der tijden.
‘I ain’t clean enough to be Him’
(The Clash – ‘The sound of sinners’; de wijding)
Daarvoor heeft Bjorn in iedere geval nog een vijfde deel nodig. Ben je nog niet aan deze reeks begonnen. Het is tijd, de hoogste tijd. Wellicht te dik voor in de vakantiekoffer, maar De grafdelver wacht met engelengeduld op je, tot je denkt weer doodgewoon veilig thuis te zijn…
Persoonlijke songtekst:
‘Come out, Virginia, don’t let me wait
You Catholic girls start much too late
Aw, but sooner or later it comes down to fate
I might as well will be the one
Well, they showed you a statue, told you to pray
They built you a temple and locked you away
Aw, but they never told you the price that you pay
For things that you might have done
Well, only the good die young
That’s what I said
Only the good die young
Only the good die young
You got a nice white dress and a party on your confirmation
You got a brand new soul
Mmm, and a cross of gold’
(Billy Joel – ‘Only the good die young’; het vormsel)
Peter
Boekencast
Genre: thriller
Reeks: De Vriese & Durnez (4)
Uitgeverij: Pelckmans
ISBN: 9789465301167
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 528
Verschijningsdatum: juni 2026
Hartelijke dank aan Pelckmans uitgeverij voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar, in ruil voor deze eerlijke recensie.
