Een keukenmeidenroman (The Help) werd wereldwijd ruim vijftien miljoen keer verkocht. Ook is het verfilmd. Het was een ongekend succes voor debuterend schrijver Kathryn Stockett (1969). Haar tweede boek liet even op zich wachten, maar is het wachten meer dan waard.
Haar nieuwste boek neemt je mee naar Mississippi in de tijd van de grote economische crisis net voor de Tweede Wereldoorlog. De inspiratie van Stockett voor dit verhaal komt voort uit een opmerkelijke wet die in Mississippi in die tijd werd ingevoerd. Die maakte het legaal om ieder persoon in de staat die als imbeciel werd beschouwd te steriliseren. Mannen bepaalden wie er in aanmerking kwam. De criteria waren niet alleen krankzinnige mensen of idioten maar ook gehandicapten, alcoholisten, prostituees en zogeheten promiscue vrouwen. De redenatie ging dat deze vrouwen, die behoefte hebben aan wisselende seksuele partners, hoogstwaarschijnlijk imbeciel waren.
Het verhaal wisselt tussen het perspectief van Birdie en Megan. Birdie is een jongvolwassen vrouw die nog bij haar arme ouders woont. Ze werkt in de supermarkt voor een laag loon en ondersteunt daarmee moeizaam haar moeder en oma. Tijdens de crisis is het niet genoeg, waardoor haar familie haar verzoekt om naar haar zus Francis te gaan. Zij is met een rijke man getrouwd en kan vast geld missen.
Megan is wees. Zij is achtergelaten door haar moeder en in een tehuis belandt. Ze is tien jaar, waardoor ze waarschijnlijk te oud is om geadopteerd te worden. In het tehuis wordt ze slecht behandeld, ook omdat ze wordt gezien als imbeciel zoals haar moeder die haar heeft achtergelaten. De zus van Birdie is vrijwilliger in het tehuis waar Megan woont. Birdie komt in het tehuis helpen met de boekhouding, waardoor ze Megan ontmoet.
Het verhaal is uitgebreid. Doordat het geschreven is vanuit het ik-perspectief krijg je precies de gedachten, gevoelens en onzekerheden van Birdie en Megan mee. Met name de hoofdstukken van Megan zijn knap. Je krijgt echt het gevoel dat er een kind nadenkt en daardoor ontwikkel je empathie voor haar. Het is laagdrempelig geschreven, toch is het wel degelijk literair. Stockett kiest haar woorden zorgvuldig en is creatief in vergelijkingen.
De levens van Megan en Birdie staan op zijn kop door de economische crisis. Birdie bedenkt creatieve manieren om daarmee om te gaan met een groep sterke vrouwen. Het is een uniek en ontroerend verhaal dat zich net als de debuutroman van Stocket uitstekend leent om verfilmd te worden. De enige kanttekening is dat beide hoofdpersonages wat mij betreft te veel superheld zijn. Alles wat zij doen lijkt goed, logisch en succesvol. Alsof zij een van de weinigen in de wereld zijn die slim zijn en een goed afgesteld moreel kompas hebben. Dat maakt het verhaal iets te zoetsappig en minder geloofwaardig.
Dat neemt niet weg dat je blijft doorlezen. Het boek telt 792 pagina’s, maar het is totaal geen straf om je er doorheen te werken. Je blijft geboeid, vooral vanwege het verhaal. Wat er gebeurt is niet te voorspellen, al denk je in je achterhoofd constant dat het uiteindelijk goed gaat aflopen. Dat is toevallig, of niet, precies de gedachte die vaak bij films naar voren komt.
De calamiteitenclub krijgt vier van de vijf sterren.
Sander
Boekencast
Genre: Literaire roman
Uitgever: Boekerij
ISBN: 9789049209179
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 792
Uitgave: mei 2026
Met dank aan Boekerij voor dit recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke recensie.
