Op 22 mei verscheen het nieuwe boek van Kristien Dieltiens en op donderdag 28 mei was er de boekvoorstelling bij Uitgeverij Borgerhoff & Lamberigts in Gent. Ik had al kaartjes voor een toneelvoorstelling met Jan Decleir en kon er jammer genoeg niet bij zijn. Gelukkig kreeg ik vorige week 20 juni een herkansing. Er kwam een tweede boekvoorstelling op een bijzondere locatie in Beernem, ‘Goed van den Bogaerde’. Het is een gerestaureerde hoeve uit de zestiende eeuw die nu dienstdoet als vakantiewoning. Momenteel is er een tentoonstelling ‘Kunst in ‘t Goed’ waar enkele lokale kunstenaars hun werk tentoonstellen. Het is dus een prachtige locatie voor een boekvoorstelling.
Onder de hete zon, met een hapje en een drankje werd Zwermkoorts voorgesteld. Schepen van Cultuur Patricia Waerniers was aanwezig op de voorstelling bij de uitgeverij in mei en beet nu de spits af. Hierbij haalde ze aan hoe professor Ann Buysse in mei een beschouwing gaf over het boek en de grote psychologische waarde ervan prees. Zwermkoorts geeft volgens haar een snijdende en accuraat beeld weer van de zieke relatie tussen een moeder en haar kind en het Münchausen by proxy-syndroom. Patricia zelf sprak bovendien vol lof over de persoonlijkheid van Kristien, hierbij verwees ze naar de Hebreeuwse term ‘Tov’. Wat ongeveer dezelfde betekenis heeft als onze tof, maar het is meer gelaagd.
Zwermkoorts is voor Kristien reeds haar 106ste boek en elke publicatie lijkt voor haar wel op een geboorte. De creatie om tot een boek te komen vergelijkt ze met een zwangerschap. Eerst is er een chaos van ideeën. Het schrijfproces is het ordenen van deze chaos en de queeste om het verhaal steeds beter en beter te maken.
Het is haar vierde boek voor volwassenen, maar er is geen enkele geschiedkundige link in het verhaal, zoals met haar vorige werken Carlota, de vrouw die rozen at en Kelderkind. Het boek belicht het leven van Daisy en de roadtrip die ze maakt om zichzelf te ontdekken. Kristien vindt het moeilijk zelf te benoemen wat kenmerkend is in haar werk. Ze verwijst hiervoor naar de analyse die Jet Marchau (collega recensent en literatuurcriticus) maakte voor ‘Vereniging West Vlaamse schrijvers’. Volgens Jet is de rode draad in het werk van Dieltiens de liefde van de auteur voor het kind als ‘underdog’. Kinderen die getekend zijn door het leven vormen vaak de hoofdpersonages.
Kristien haalde haar inspiratie voornamelijk uit de covid-periode. Tijdens het vele thuiszitten keek ze verschillende series op Netflix en uit twee daarvan groeide het idee voor de setting van Zwermkoorts. Breaking Bad is één hiervan en vooral de anonimiteit en straffeloosheid in Texas en New Mexico waren voor haar een bron van inspiratie. Door het verhaal van Zwermkoorts te laten plaatsvinden in Amerika krijgt het bovendien internationale allure.
Naast het bingewatchen op Netflix, las Kristien ook heel wat boeken tijdens de pandemie. Ze werd gefascineerd door bijen en las veel wetenschappelijke boeken over deze insecten. Het viel haar op dat er heel wat mooie woorden in die werken voorkwamen en hier wou ze iets mee doen in haar eigen verhaal.
Een derde inspiratiebron is haar eigen professionele achtergrond in het onderwijs. Ze merkte meermaals op dat misbruik van ouders vaak moeilijk te herkennen is en te bewijzen valt. De kinderen zwijgen vaak door hun onvoorwaardelijke liefde voor hun moeder, wat het moeilijk maakt om in te grijpen.
Door gebruik te maken van fictie, biedt het de auteur de ruimte om over dit thema te schrijven.
Tot slot van de boekvoorstelling heeft de auteur nog een passage uit het boek voorgelezen, was er een korte vragenronde en signeersessie.
Bedankt aan Kristien Dieltiens voor de uitnodiging voor deze boekvoorstelling en Uitgeverij Borgerhoff & Lamberigts
Silke Boekencast
