Het lezen van de spionagethriller Standplaats Damascus is me goed bevallen en daarom ben ik heel benieuwd of Moscow X, het tweede boek van de hand van David McCloskey, weer net zo goed is.
Op de kaft van het boek zie je het Kremlin en naast de titel in grote opvallend gele letters staan er heel veel, naar mijn mening nogal overdreven, quotes te lezen. Het zou voor mij een reden zijn om dit boek juist te laten liggen. Maar ik pak deze toch op, ik ben toch te nieuwsgierig.
Moscow X begint met een quote uit een dichtbundel van Anna Achmatova:
Ze houdt, houdt van bloed
Deze Russische aarde
Belooft dit een bloederige spionagethriller te worden?
Het verhaal begint met een hele heftige proloog. Gelukkig is het eerste echte hoofdstuk een stuk rustiger. Moscow X wordt hierbij geïntroduceerd als afdeling van de CIA. Dan wordt ook het doel van de proloog wat meer duidelijk.
“En ik heb gehoord dat er een vacature is, de nieuwe afdeling van ingewijden die alle enge Russische missies leiden. Moscow X.”
Deze nieuwe afdeling krijgt de opdracht om een operatie te starten die, naar verwachting, zal kunnen doordringen tot diep in het Kremlin en enorme gevolgen kan hebben wanneer deze slaagt. Sia en Max, CIA-agenten, nodigen Anna en Vadim, Poetins financier en bewaker van zijn geld, uit op de paardenranch van de familie van Max in Mexico. Het doel is om Anna, en mogelijk ook Vadim, te bewerken om over te lopen naar de CIA met al de kennis die zij hebben over Poetin en zijn financiële constructie.
In dit verhaal word je meegenomen in deze missie en kom je erachter of de verwachtingen uitkomen.
Ik vind het knap hoe David McCloskey zijn spionageromans opbouwt. Als lezer word je goed meegenomen in de opbouw van het spionageplot. Veel grote spionagethrillers hullen het plot in geheimzinnigheid en krijg je pas aan het einde te lezen wie nu welke rol of dubbelrol speelde. Dat maakt dat ik soms verdwaal en bijna afhaak halverwege het boek. De plot is mij dan helemaal niet duidelijk. Daarnaast is het, naar mijn mening, best bijzonder dat hij de financiën van Poetin als onderwerp neemt van zijn boek. Hij zet een gedurfd scenario neer en spreekt zich op die manier uit hoe hij dit ziet. Ik vind dat getuigen van lef.
Wat ik wel jammer vind, en misschien ligt dat aan de vertaling, dat de zinnen vaak niet helemaal lekker lopen. Ik vind het lastig te duiden, maar het stoort wel enigszins. Moscow X is heel spannend en meeslepend geschreven en wordt zorgvuldig opgebouwd. Je wordt steeds meer het verhaal in getrokken en door die opbouw word je toch weer uit het verhaal gehaald. Je wil die zin nog een keer teruglezen omdat je de aansluiting mist met de volgende zin, zoals in dit stukje:
“Het deuntje deed Max niet denken aan de voorbije dagen van een mooie jeugd die nooit echt de zijne was geweest, maar aan de onopmerkelijke dagen voordat zijn route vaststond, toen hij zich nog niet bewust was van de keuzes die al waren gemaakt, terwijl de uren verstreken terwijl de oude man zich schoor.”
Bloederig is Moscow X zeker, de methoden die gebruikt worden zijn misschien wel gruwelijker dan die methoden die ik ken uit vroegere spionagethrillers. Het talent van schrijven heeft David McCloskey blijkbaar van zijn vader, die ook auteur is, geërfd en daarnaast kan hij beschikken over zijn kennis van de wereld van de CIA, met zijn achtergrond als CIA-analist.
Ik vind Standplaats Damascus net iets beter, maar ook dit is weer een fijne spionagethriller met een plottwist aan het eind. Daarom geef ik ook 4 sterren voor Moscow X.
Wilma
Boekencast
Genre: Thriller
Uitgever: Boekerij
ISBN: 9789049206352
Uitvoering: paperback
Pagina’s: 480
Uitgave: februari 2025
Dank aan uitgeverij Boekerij voor dit recensie-exemplaar dat ik heb ontvangen in ruil voor deze eerlijke recensie.
