Douglas Stuart groeide op in Glasgow en werkte als modeontwerper in New York. Tien jaar lang werkte hij aan zijn debuut als schrijver. Het autobiografische Shuggie Bain greep terug naar zijn jeugdjaren in de Schotse arbeidersklasse.
Na voltooiing van zijn manuscript legde hij een lange weg af om zijn debuut bij een uitgever onder de aandacht te brengen. Pas na eenendertig afwijzingen bleek een uitgever interesse te hebben.
Shuggie Bain won niet veel later de prestigieuze Booker Prize in 2020.
Niemand kon vervolgens nog om Shuggie Bain heen.
Het wonderschone Shuggie Bain bleek een onvergetelijke leeservaring. Daarna volgde nog Mungo, een roman over een verboden liefde, en nu verscheen in 2026 de roman John, zoon van John.
Alle recensenten en lezers zijn het erover eens: Na zo’n debuut heb je een zware last te dragen om met nieuwe meesterwerken te komen, ten einde de nare titel ééndagsvlieg te ontlopen
Mungo was controversieel en bezat een bepaalde spanningslaag die leidde tot positieve kritieken.
De verwachtingen zijn hoog gespannen wanneer ik het fraai ogende John, zoon van John op vakantie mag openslaan. Hier heb ik mij op verheugd.
Na zijn kunstopleiding keert Cal (die eigenlijk John heet) terug naar zijn ouderlijk huis op het Schotse eiland Harris. Daar lijkt alles hetzelfde te zijn gebleven. Toch heeft hij veel moeite om zich er thuis te voelen. Dat ligt niet aan zijn omgeving, maar aan Cal zelf: hij is veranderd.
Hij probeert de connectie weer te vinden met zijn vader, John, die hem uiteindelijk een oneerbaar samenwerkingsvoorstel doet.
Het is een combinatie van een vertelling met een hoog zen-gehalte, de natuur van Schotland met zijn rust en zijn schapen en de mensen die er leven in een kleine gemeenschap, die de lezer kan bekoren. Of in slaap zal sussen. Hoe meer ontspannen je zelf bent, hoe meer je hiervan zult genieten.
Ik vermoed dat ik door de vakantiestand waarin ik mij bevond op zoek was naar avontuur in een boek. Dat Douglas Stuart kan schrijven staat buiten kijf.
De traagheid van het Schotse leven, het gebrek aan openhartigheid in de vaak ongemakkelijk lopende dialogen, de gesloten personages en de homoseksuele sfeer tussen meerdere van hen konden mij niet boeien. Sterker nog, het werd zelfs storend.
De verbinding met de personages ontbrak volledig. Geen spanning doordat er eigenlijk weinig tot niets gebeurt. Het einde was al zichtbaar voordat ik halverwege was.
Wanneer ik andere recensies lees over dit boek, lees ik bijna louter positieve ervaringen. Wanneer je nieuwsgierig bent naar dit boek, lees het dan. En oordeel zelf.
Ik vond het een tegenvaller en kan er, wellicht door eigen tekortkomingen, geen hoge waardering aan koppelen. Het voelde voor mij als uren kijken naar het testbeeld op televisie. Mooie compositie, goed bedacht, kleurrijk en oersaai.
⭐️⭐️⭐️ Douglas Stuart heeft zichzelf onsterfelijk gemaakt met het prachtige Shuggie Bain. Hij is in staat om een kleine leefgemeenschap realistisch vorm te geven. Na enkele tientallen pagina’s weet je waar je bent, wie er wonen, wat er gebeurt, op wie je kunt rekenen en wie je beter kunt mijden. Samen met de terugkerende Schotse saus heeft ook dit John, zoon van John alle ingrediënten voor een heerlijk verhaal. Toch ontbreekt er veel aan dit boek. Rust en ruimte in een verhaal zijn prachtig, wanneer het doorslaat naar saai ontstaat er echter onrust en verveling. Dat is jammer.
Persoonlijke songtekst:
‘I’ve been told, I’ve been told to get you off my mind
But I hope I never lose the bruises that you left behind
Oh my lord, oh my lord, I need you by my side
There must be something in the water
‘Cause every day, it’s getting colder
And if only I could hold you
You’d keep my head from going under’
(Lewis Capaldi – ‘Bruises’)
Peter
Boekencast
Genre: roman
Uitgeverij: Wereldbibliotheek Park uitgevers
ISBN: 9789028454477
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 400
Verschijningsdatum: mei 2026
Hartelijke dank aan Park Uitgevers en Wereldbibliotheek voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.
