Michael Robotham heeft als journalist de hele wereld over gereisd om reportages te maken voor diverse kranten en tijdschriften. In 2004 debuteerde hij en inmiddels heeft hij al vele thrillers op zijn naam staan.
Elke laatste adem is het tweede deel van de serie met Philomena McCarthy in de hoofdrol. Het eerste deel, Als je van mij bent, verscheen in november 2021 en heb ik toen ook gelezen. Ook al zijn de moordzaken verschillend, Philomena’s persoonlijke ontwikkeling gaat door en ik vind dat leuk om te volgen. Wanneer jij ook Philomena wil volgen, kan je beter eerst het eerste deel eerst lezen. Deze recensie kan dus spoilers bevatten.
Philomena werkt hard aan haar carrière bij de Metropolitan Police in Londen terwijl haar vader en oom beruchte Londense gangsters zijn.
“Sommige kinderen moeten voldoen aan de verwachtingen die hun ouders hebben geschapen. Ik moet eraan ontsnappen.“
Op een nacht, tijdens een patrouille, ontdekt Philomena een kind in een pyjama dat heel angstig is. Haar collega Colin neemt de politiewagen mee om naar een melding van een overval bij een juwelier te gaan. Beide misdaden lijken met elkaar verbonden te zijn en de dader lijkt Philomena’s vader te zijn. Het wordt nu echt heel lastig om werk en privé gescheiden te houden, waar ze normaal gesproken altijd zorgvuldig voor zorgt. Nu dreigt er een botsing van deze beide werelden te ontstaan en dan rijst de vraag: wie kan je het beste vertrouwen? Je familie of je collega’s?
Michael Robotham voert deels Philomena op als verteller van het verhaal afgewisseld met stukken die niet in de ik-vorm zijn geschreven. Immers, Philomena ging op zoek naar het kind en haar collega naar de overval van een juwelier. Voor mij was het alsof ik een vriendin, die ik lang niet gesproken had, sprak en ze me vertelde wat ze had meegemaakt.
Het is een boek dat indruk maakt, net als Als jij van mij was dat ik een jaar of vier geleden heb gelezen. Ik denk dat dit komt door het personage Philomena. Ik herinner me vooral haar worsteling om een goede politieagent te worden terwijl haar vader crimineel was en dat aspect komt ook in Elke laatste adem terug. Wanneer ik het nawoord lees, begrijp ik dat Philomena een bijzonder personage is. Ik lees daar dat Michael Robotham ook geen afscheid van haar kon nemen:
“Toen ik het personage Philomena McCarthy creëerde in ‘Als je van mij bent’ dacht ik dat ik een standalone schreef, maar ik werd verliefd op Phil en vooral haar vader en ooms, die ouderwetse East End-gangsters waren. Gozers, zo je wil, die me aan het lachen maakten.”
Het klopt, de combinatie van de gangsters, het personage Philomena en de onderkoelde droge Engelse humor die naast al het geweld voorkomt, maakt deze thriller uniek.
Het is een verhaal dat je gevangen houdt waardoor je niet kan stoppen met lezen. Michael Robotham heeft diverse plottwists toegevoegd aan het verhaal die je op het verkeerde been zetten en zelfs op de laatste bladzijden is er nog een toegevoegd, hoewel je die misschien wel zag aankomen.
Er waren een paar momenten in het verhaal die ik niet echt geloofwaardig vond en dat is een beetje jammer vind ik. Ik kan daar niet te veel over uitweiden zonder de spanning weg te halen.
Ik heb genoten van deze fijne thriller en ik hoop dat de informatie, zoals die op Goodreads staat, klopt, dan verschijnt in juni 2027 een nieuw deel met Philomena in de hoofdrol. Ik geef 4 sterren voor Elke laatste adem.
Wilma
Boekencast
Genre: thriller
Uitgever: Uitgeverij Cargo
ISBN: 9789403136950
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 432
Uitgave: november 2025
Bedankt uitgeverij Cargo voor dit recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke recensie.
