Killmore (het pseudoniem van Necole Ryse) woont in de Verenigde Staten en schrijft al sinds ze vier jaar oud is. In haar boeken wordt een flinke dosis romantiek gecombineerd met een vleugje mysterie.
Na een pijnlijke break-up keert Nia terug naar haar geboorteplaats Cinnamon Falls om tot zichzelf te komen. Net wanneer ze aankomt, is het dorp druk met de voorbereidingen voor het jaarlijkse herfstfestival, vol appels plukken, pompoenen uithollen en vuurwerk. Maar enkele dagen voor de openingsavond wordt het dorp opgeschrikt: Rosie van Rosie’s Diner wordt dood in haar restaurant aangetroffen. Het dorp staat op zijn kop, en Nia besluit politieagent Jesse te helpen bij het onderzoek. Alleen is er één probleem: Jesse is niet alleen knap en lang, hij is ook Nia’s ex, die ze maar niet kan vergeten.
Cinnamon Falls speelt zich af in het dorp Cinnamon Falls dat meteen tot de verbeelding spreekt. Met zijn waterval, lokale winkels en hechte gemeenschap is het een plek waar je als lezer graag zou willen rondlopen. De plattegrond voorin het boek is daarbij een leuke toevoeging en blijkt later functioneel: het dorp is niet zomaar decor, maar een wezenlijk onderdeel van het verhaal en de geschiedenis die zich daar heeft afgespeeld. Door enkele alledaagse maar betekenisvolle scènes merkt de lezer hoe nauw de onderlinge banden zijn binnen de dorpsgemeenschap, wat bijdraagt aan de sfeer en de geloofwaardigheid van de setting.
Hoewel de personages zorgvuldig worden neergezet, gaat de aandacht minder naar de innerlijke ontwikkelingen, en ontvouwt Cinnamon Falls zich als een verhaal waarin het mysterie de rode draad vormt, waarbij de nadruk ligt op het ontrafelen van gebeurtenissen zonder expliciete bloederige scénes. Daardoor sluit het boek aan bij het cosycrimegenre, al blijft de kenmerkende knusse sfeer daarbij wat op de achtergrond, en draait het vooral om hun onderlinge relaties en dynamiek binnen de dorpsgemeenschap. De Engelstalige titel Cinnamon Falls Mystery onderstreept duidelijker dat het om een spannend dorpsmysterie gaat, dan de Nederlandse titel, die eerder op een roman wijst.
De rijkdom aan details, die vooral bij de dorpse omschrijving naar voren komt, is echter ook een valkuil. Het verhaal opent met lange zinnen waarin veel besproken wordt en een stortvloed aan personages met veel achtergrondinformatie. Als lezer krijg je nog weinig houvast: wie is belangrijk, wie niet, en wat moet je onthouden? Pas later in het verhaal krijgen enkele figuren echt diepgang en een herkenbaar karakter, terwijl anderen oppervlakkig blijven. Omdat dat onderscheid in het begin ontbreekt, voelt het alsof je alles moet opslaan, wat het inleven in personages en ‘in komen’ in het verhaal lastig maakt. Het tempo lijdt hieronder, en het boek leest daardoor in het begin niet vlot.
Het verhaal schakelt tussen twee invalshoeken (Nia en Jesse), wat zorgt voor afwisseling en een prettige spanning. Door de heftige beginsituatie voel je meteen sympathie voor Nia, en naarmate er meer uit haar verleden wordt onthuld, groeit je bewondering alleen maar. Je begrijpt haar keuzes, haar beweegredenen en haar kwetsbaarheid, waardoor je een sterke verbondenheid krijgt met Nia.
Jesse, haar ex en politieagent, komt oprecht, zorgzaam en menselijk over, en die kenmerken maken hem direct sympathiek voor de lezer. De overige personages – van familie en vrienden (en kat Midnight) – zijn realistisch uitgewerkt, de onderlinge dialogen overtuigend, maar bevatten minder diepgang en groei.
Waar Killmore sterk in is, zijn de emotionele momenten. De reactie van Jesse op het slechte nieuws wordt rauw en treffend beschreven; zijn gevoelens komen ongefilterd binnen en maken indruk. Toch voelt het wat ongeloofwaardig dat het intense verdriet om de dood van Rosie binnen no-time overgaat in woede. Die snelle overgang doet afbreuk aan de eerder zo overtuigend neergezette emotie.
Ook op het vlak van realisme wringt het soms. Zo is het lastig te geloven dat na Rosie’s dood iemand ongehinderd de plaats delict kan betreden en in haar spullen kan rommelen, zonder dat een agent dit opmerkt of überhaupt al ter plaatse is geweest. Dit soort momenten haalt de spanning eerder onderuit dan dat het die versterkt.
Toch weet het boek nieuwsgierigheid op te roepen. De open vragen over gebeurtenissen uit het verleden en de mogelijke link met Rosie zorgen ervoor dat je wilt doorlezen. Naarmate het verhaal vordert, vallen er puzzelstukjes op hun plek en krijgt het dorp steeds meer geheimen.
Cinnamon Falls is een sfeervol verhaal met een aantrekkelijke (dorpse) setting en sterke emotionele passages, maar het vraagt veel van de lezer door de overdaad aan personages en achtergronden in de drukke openingsscène. Wie door de moeizame start heen leest, vindt een cosycrimeverhaal met gevarieerde personages, geheimen en een dorpsgemeenschap die langzaam onder je huid kruipt. Ik geef het verhaal 3 sterren.
Sonja
Boekencast
Genre: cosycrime
Uitgever: Boekerij
ISBN: 9789049208554
Uitvoering: paperback
Pagina’s: 304
Uitgave: oktober 2025
Met dank aan uitgeverij Boekerij voor dit recensie-exemplaar in ruil voor deze eerlijke recensie.
