Sarah van der Maas studeerde geschiedenis en verdiepte zich met name in de algemene en sociale geschiedenis. Ze is auteur en freelance tekstschrijfster. Je komt haar iedere maand tegen in de rubriek Schoonheid van het Reformatorisch Dagblad. Ze schrijft al heel haar leven en won diverse verhalenwedstrijden. Nooit meer wachten was haar eerste roman. Ik ben benieuwd naar haar nieuwe historische roman Een tijd als deze. De kaft doet niet heel historisch aan. Een zwart-wit foto met de titel in best moderne kleuren, groen en oranje, doet eerder aan een psychologische roman denken.
Gottfried Luitpold, een nationaalsocialistische beeldhouw assistent, woont in Neurenberg maar reist het hele land door om ontwerpen te maken voor beeldhouwwerken die Julius Schelhaas als beeldhouwer uitvoert om een gebouw te versieren. Gottfried is vrijgezel en is overtuigd nationaalsocialist.
“Het stak hem dat Kagerhuber zijn trouw aan de Partij niet serieus scheen te nemen. Natuurlijk, er waren momenten waarop ook hij goedmoedig de spot met de politiek dreef; maar plaagde je niet altijd wie je liefhad? Moest je soms eerst een Jood of communist aangeven voordat je jezelf als een goed nationaalsocialist mocht beschouwen?”
Het verhaal speelt zich af eind 1944 wanneer het Duitse leger steeds meer verliezen gaat leiden. Een vraag van mevrouw Wiessler, een kleinigheid zo lijkt het, zet zijn wereld op z’n kop. Hij slaat op de vlucht en probeert uiteindelijk Berlijn te bereiken. Zijn nationaalsocialistische overtuigingen wankelen.
“”Zeker, zeker” zei hij. “Maar hoelang moet een man trouw blijven aan een ideaal waarin hij niet langer gelooft? Zelfs de Spaanse inquisitie liet haar ketters niet op de brandstapel sterven wanneer ze het kruisbeeld maar kusten.””
Sarah van der Maas heeft een uniek verhaal neergezet dat zich afspeelt in de nadagen van het Duitse Rijk en belicht een overtuigd nationaalsocialist die zijn overtuigingen ziet wankelen door dingen die hem overkomen. De persoonlijke ontwikkeling van Gottfried is zo goed beschreven. Haar schrijfstijl is heel beeldend, zelfs emoties weet ze uniek te beschrijven.
“Zijn woorden kabbelden door de kamer en zetten alles op hun plaats terug.”
En
“Nu zij er niet meer was om de deuren achter zich te sluiten, rolden pa’s waanbeelden ongehinderd de kamers in en uit.“
Wat ook bijzonder is, is dat het lijkt of de katholieke kalender gebruikt wordt om een datum aan te geven. Het boek begint bij Allerkinderen, rond oud en nieuw, en gaat zo door. Zo komt Aswoensdag voorbij en vervolgens de verschillende zondagen in de lijdenstijd, de tijd voor Pasen. Het lijkt niet te passen bij het nationaalsocialisme. De lijdenstijd is een tijd van bezinning, reflectie en overdenking. Dat past wel heel goed bij de periode van het leven van Gottfried die hier beschreven wordt.
Het verhaal wordt chronologisch verteld en speelt zich af in verschillende delen van het Duitse Rijk. Er zijn terugblikken naar de jeugd van Gottfried en hoe hij beeldhouw assistent is geworden. Zo krijg je een compleet beeld van Gottfried en zie je ook zijn ontwikkeling. Zoals op de achterflap vermeld staat, staan chaos, schuld en identiteit centraal en dat heeft Sarah van der Maas knap in een verhaal geweven. Ik dacht bij elke keuze die Gottfried maakte, zou ik die keuze ook gemaakt hebben?
Dit is een vrij unieke historische roman met veel ruimte voor de psychologie achter de hoofdpersoon. Ik heb genoten van deze roman en geef daarom 4 sterren.
Wilma
Boekencast
Genre: historische roman
Uitgever: Uitgeverij Mozaïek
ISBN: 9789023962892
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 416
Uitgave: augustus 2025
Bedankt Uitgeverij Mozaïek voor dit recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke recensie.
