Santorini vertelt het verhaal van de zussen Vera, Helena, Daphne en Zoë, die na de dood van hun vader terugkeren naar het Griekse eiland waar ze zijn opgegroeid. Zes maanden zijn verstreken sinds het tragische bootongeluk dat hun vader het leven kostte en waar Vera en Helena op miraculeuze wijze aan ontsnapten. In het grote familiehuis nabij Oia komen herinneringen boven: warme jeugdbeelden, maar ook de pijnlijke vragen rond het ongeluk. Want waarom voer een ervaren schipper op klaarlichte dag zomaar op een rots? Wanneer Zoë en Vera hebben afgesproken bij het graf van hun vader, verschijnt Vera niet. Ze is spoorloos verdwenen, iets wat totaal niet bij haar past. Zoë vindt er wel een mysterieuze envelop met een cryptisch briefje. Is dit een aanwijzing? En wat probeert iemand hen duidelijk te maken? Wat begint als een familiehereniging verandert al snel in een zoektocht vol onzekerheden en verborgen waarheden.
Na het lezen van eerdere boeken van Linda van Rijn was ik al fan van haar toegankelijke en levendige schrijfstijl. Santorini heeft me dan ook niet teleurgesteld. Het boek leest heerlijk vlot en neemt je meteen mee naar het eiland. Wat ik sterk vind, is hoe Linda speelt met sfeer: het ene moment voelt het verhaal los, bijna luchtig, alsof je een roman leest over vier zussen die hun verleden onder ogen zien. Het volgende moment sluipt er een onderhuidse spanning binnen die het tempo opdrijft. Vooral in het begin had ik het gevoel dat ik in een dagboek van de zussen las. Je krijgt inzicht in hun emoties, hun onderlinge relaties en de persoonlijke struggles die ze elk met zich meedragen. Daardoor voelt het verhaal eerst minder als een thriller en meer als een familieroman. Pas in de laatste veertig pagina’s kantelt dat volledig. De dreiging wordt plots heel tastbaar en de puzzelstukjes vallen in elkaar. Vanaf dat moment lees je écht een thriller en wordt duidelijk wie betrokken is bij de verdwijning van Vera.
Wat voor mij een absolute troef is, zijn de sfeervolle beschrijvingen van Santorini. Linda slaagt erin om het eiland zo levendig neer te zetten dat je het gevoel hebt er zelf rond te wandelen. De witte huisjes, de blauwe koepels, de smalle straatjes en het felle zonlicht. Alles komt tot leven. Zeker met de zon op mijn gezicht tijdens het lezen voelde het alsof ik zelf op het eiland was. De cover sluit daar perfect bij aan. De witte huisjes met blauwe daken zijn bijzonder sprekend, herkenbaar en meteen duidelijk. Iedereen ziet in één oogopslag dat dit verhaal zich afspeelt op een Grieks eiland. De titel Santorini kan niet helderder zijn en past perfect bij de sfeer van het boek.
Het geheel voelt uitnodigend, zonnig en typisch Linda van Rijn. De personages zijn geloofwaardig en elk op hun eigen manier getekend door het verleden. De dynamiek tussen de zussen is mooi uitgewerkt: liefdevol, maar ook complex, met kleine spanningen die doorheen het verhaal naar boven komen. Veel lezers met zussen zullen zich hierin herkennen. Doordat elke zus aan het woord komt, krijg je als lezer een heel volledig beeld van hun emoties en gedachten. Het verhaal draait dan ook sterk op hun onderlinge relaties en de zoektocht naar antwoorden, meer dan op pure actie of plotwendingen.
Al bij al vond ik Santorini een leuk en los boek, ideaal voor lezers die houden van een zomerse setting met een vleugje mysterie. Het is minder intens dan sommige andere titels van Linda van Rijn, maar wel heerlijk om bij weg te dromen. Ik geef het boek 4 sterren.
Ellen Claeys
Boekencast
Genre: Thriller
Uitgever: Uitgeverij Marmer B.V.
ISBN: 9789463091121
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 320
Uitgave: april 2026
Dit recensie-exemplaar heb ik ontvangen van Uitgeverij Marmer B.V. in ruil voor deze eerlijke recensie.
