Wat er bij mij tijdens het lezen van dit boek gebeurde, overkomt me niet vaak. Na 299 bladzijden van Moord onder de Kersenboom van Dora Maas (pseudoniem van Hetty Kleinloog) gelezen te hebben, had ik tranen in mijn ogen en mijn eindoordeel al klaar: dit is vijf sterren. Maar wie schetst mijn verbazing toen niet het dankwoord van de auteur volgde op pagina 300, maar er nóg een hoofdstuk achteraan kwam, hoofdstuk 81. In deze vier pagina’s was mijn euforische gevoel acuut verdwenen. Uiteraard kan ik vanwege spoilergevaar hier niet verder op in gaan, maar mijn gelukzalige gevoel was in één klap weg. Blijft over een zeer goed boek, dat zeker, maar hemeltje lief, waarom is er niemand op de gedachte gekomen om die laatste vier bladzijden vol onnodige uitleg te schrappen?
Deze hartenkreet moest er even uit, maar laat ik bij het begin beginnen. Na haar fijne reeks rond de zusjes Kauffmann die als bedrijfsrechercheurs de nodige zaken te verstouwen kregen, was het voor auteur Hetty Kleinloog tijd voor iets nieuws. Een nieuw hoofdpersonage, een nieuwe uitgever en zelfs een nieuwe naam op de omslag, Dora Maas. Wat gebleven is, zijn de inspirerende verhalen, de mooie taal vol humor en de verfrissende dialogen. Op de omslag zien we, een beetje simpele, tekening van een berg met besneeuwde top, bloesemblaadjes aan een boom en een arm met een bebloed mes in de hand. Dit alles in zachte pastelkleuren, licht paars, groen en donkerblauw.
De hoofdpersoon, Hannie Huurdeman (door buitenlanders steevast Hoerdeman genoemd), is een vrouw op leeftijd die plots (tijdelijk?) alleen komt te staan. Haar kat is dood en haar man heeft een midlife (of oldlife?) crisis en is vertrokken op een cruiseschip voor een verre reis zonder einddatum. Hannie voelt zich nutteloos en stuurloos nu ze niemand voorhanden heeft om voor te zorgen. Zij en haar man hebben twee volwassen kinderen die hun eigen leven hebben. Haar dochter is ambassadeur in Japan en nodigt haar moeder uit om op bezoek te komen.
Na wat tegenstribbelen besluit Hannie om haar dochter te gaan bezoeken. Ze weet van tevoren al dat deze weinig vrije tijd zal hebben om met haar door te brengen vanwege haar drukke baan, maar ze is flink, goed ter been en nieuwsgierig. Eenmaal in Japan voelt ze zich als Alice in Wonderland. Ze verbaast zich over de vele zaken die daar anders zijn dan in Nederland. Ze laat zich niet ontmoedigen, maakt diverse uitstapjes en heeft met behulp van een vertaalapp regelmatig contact met de bevolking.
Eén van hen is een oude man die samen met zijn vrouw en broer een bloemenzaak runt. Wanneer ze deze man, meneer Ishii, een keer te hulp schiet met het verplaatsen van grote potten met bloemen en planten, wordt zij prompt gepromoveerd tot vriend van de familie. Dagelijks gaat ze bij hen langs om koffie te drinken en wat te kletsen. Tijdens deze gesprekken hoort ze over een twintig jaar oude moordzaak, waar een heel gezin werd uitgemoord, maar die nooit is opgehelderd. Meneer Ishii laat zich ontvallen dat hij meer van die viervoudige moord afweet dan de politie. Omdat ze toch niks anders te doen heeft, gaat ze als een echte Miss Marple de zaak nader onderzoeken.
Ondertussen is Hannie regelmatig op de ambassade waar ze haar dochter Tove meer in de weg zit dan dat ze haar kan helpen. Vanwege het 425ste jaar van de vriendschap tussen Japan en Nederland wordt er een speciale tentoonstelling geopend van een Nederlandse kunstenaar, Jan Noortman. Bij de officiële opening is de kunstenaar afwezig en blijkt spoorloos verdwenen. Hannie hoort gesnik op het damestoilet, gaat er naartoe en ontmoet daar een van de prinsessen uit het Keizerrijk. Hortend en stotend komt er uit dat deze prinses verliefd is geworden op die Nederlandse kunstenaar, maar dat haar familie verdere omgang met hem ten strengste verboden heeft. De prinses vraagt Hannie om hem te gaan zoeken. Via haiko’s, een kort Japans gedichtje, zal Jan Noordman laten weten waar hij te vinden is. Ze stelt Hannie een Porsche met open dak ter beschikking om zich te verplaatsen en een envelop met geld voor de onkosten.
Maar al te graag stort Hannie zich op dit avontuur. Via de aanwijzingen in de gedichten wordt ze kriskras door het hele land gestuurd. Een mooie gelegenheid voor de auteur om de highlights van Japan te belichten. De reis blijkt niet zonder gevaar want er zit een huurmoordenaar haar op de hielen, die haar zoektocht wil dwarsbomen. Ondertussen heeft ze regelmatig contact met een inmiddels bevriende medewerker van de ambassade, die haar via via van informatie voorziet. Voor haar ongeruste dochter houdt ze de zoektocht geheim. Met wie ze wél regelmatig contact heeft is haar (ex-) man. Aan de andere kant van de wereld blijkt het gras niet veel groener te zijn dan thuis. In fijne scènes laat Dora Maas zien hoe het klakkeloos najagen van geluk meestal niet leidt tot een bekroning daarvan. De ontknoping is spannend en onverwacht. Het slot in hoofdstuk 80 is ontroerend. Maar dan komt er helaas nog een (kort) hoofdstuk 81 met onnodige uitleg, waar ik het al over heb gehad.
Samenvattend kan ik stellen dat Dora Maas met Moord onder de Kersenbloesem een heerlijk boek geschreven heeft dat terecht op allerlei lijstjes voor beste boek van het jaar staat. Het leesplezier is bijzonder hoog. Vier sterren zijn zeker op zijn plaats.
Roelant
Boekencast
Auteur: Dora Maas
Genre: detective
Uitgeverij: Xander
Aantal pagina’s: 303
ISBN: 9789401626170
Verschenen: februari 2026
