In Honderd dagen wordt rechercheur Maia Bohm op een zaak gezet die haar hele leven overhoop zal halen. Op een warme zomeravond verdwijnt Amanda Sundin spoorloos. Precies een jaar later wordt haar man Johan zwaargewond aangetroffen op vrijwel dezelfde plek. Voor Maia, die met haar gezin nog maar net naar Motala is verhuisd, is dit haar eerste grote zaak bij het lokale politiekorps. Al snel wordt duidelijk dat deze verdwijning en aanval meer met elkaar te maken hebben dan op het eerste gezicht lijkt. En dat het motief veel duisterder is dan gedacht.
Dit is het eerste boek met het hoofdpersonage Maia Bohm en tevens het eerste verhaal die ik gelezen heb van Emelie Schepp. Ze wist me zeker te overtuigen. Haar schrijfstijl is vlot, beeldend, gedetailleerd en sfeervol. De beschrijving van Motala, met zijn meren, bossen en zomerse dorpssfeer, voelt heel rustgevend aan. Anderzijds heeft het dorpje ook te maken met twee afschuwelijke gebeurtenissen in één jaar tijd. Door haar beeldende schrijfstijl waan je je als lezer werkelijk in Zweden, een land dat op mijn wishlist staat om te bezoeken. Wat ik sterk vind, is hoe de auteur de zomerse warmte, die symbool staat voor de hartelijkheid van de dorpsbewoners, uitspeelt tegen de koude regen, die op zijn beurt de harde waarheid weerspiegelt. Wat ik ook fijn vind aan dit boek, is de keuze voor korte hoofdstukken. Ze zorgen ervoor dat het tempo hoog blijft en heeft me ook vaak aangezet om toch nog extra hoofdstukken te lezen. Voor ik het besefte, was ik algauw tientallen bladzijden verder, maar dat vond ik uiteraard niet erg 😊.
Persoonlijk vind ik het een aangrijpend boek. De zaak is namelijk niet de enige strijd die Maia voert. Haar dertienjarige zoon Tim heeft dringend een donorhart nodig. Wanneer Maia beseft dat de oplossing van de moordzaak rechtstreeks invloed kan hebben op de toekomst van haar zoon, komt ze in een moreel dilemma terecht waar geen gemakkelijke keuzes bestaan. Schepp weet dit persoonlijke conflict op overtuigende wijze te verweven met de spanningen in de politiezaak. Het verhaal is hierdoor niet alleen spannend, maar ook heel menselijk. Het is bewonderenswaardig hoe de auteur het thema orgaandonatie op een geloofwaardige manier verweeft in het verhaal. Ze laat niet alleen zien wat voor impact het heeft op een gezin, maar kaart ook subtiel aan dat er nog altijd een groot tekort is aan donororganen. Zonder belerend te worden weet ze de ernst van het onderwerp voelbaar te maken.
De cover van Honderd dagen vind ik goed gekozen. Mooie warme kleuren trokken onmiddellijk mijn aandacht. Daarnaast staat de woning van Maia centraal, met op de achtergrond het mooie landschap van Motala. De titel vind ik persoonlijk iets minder goed gekozen. Naar wat verwijst de honderd dagen? Het grootste deel van het boek speelt zich namelijk af in enkele dagen. Er is uiteraard wel een hoge tijdsnood om de juiste donor te vinden voor haar zoon. Ik vermoed dan ook dat dit eerder verwijst naar de beperkte tijd die Tim hierin heeft, maar voor mij is dit niet helemaal duidelijk. Ik kan uiteraard ook iets over het hoofd hebben gezien.
Het verhaal wordt voornamelijk verteld vanuit het perspectief van Maia en haar collega Greg. Er wordt veel ingegaan op de privésituaties van beide personages en dat zorgt voor een grote betrokkenheid. Je leert hun thuissituaties kennen en leeft met ze mee. Maia is een krachtige vrouw, maar ook zichtbaar wanhopig en breekbaar. Haar strijd om de controle te behouden over haar werk, haar gezin en haar geweten, is pijnlijk realistisch. De band tussen Maia en haar kinderen is mooi en hartverwarmend beschreven. Greg, een zwijgzame collega, heeft ook een enorme rugzak. Hij kent iedereen in het dorpje en met enkele dorpsbewoners heeft hij geen goede ervaringen. Geleidelijk aan komen deze elementen aan het licht.
De kracht van Honderd dagen zit hem in de combinatie van een persoonlijke crisis en een spannende moordzaak. Emelie weet de lezer constant te laten balanceren tussen hoop en vrees. De spanning wordt doorheen het verhaal geleidelijk aan opgebouwd. De hoofdstukken eindigden vaak met subtiele cliffhangers. Als lezer heb je vrij snel een vermoeden wie de dader zou kunnen zijn, maar je wordt telkens op het verkeerde been gezet. Pas op het einde vallen alle puzzelstukjes op de juiste plaats. De uiteindelijke ontknoping is verrassend, donker en confronterend, precies zoals je van een Scandinavische thriller mag verwachten.
Voor mij is het een aangename kennismaking met deze schrijfster. Ze heeft al verschillende boeken geschreven en ik kijk er dan ook naar uit om deze te lezen. Voor wie houdt van thrillers met een psychologische insteek, sterke vrouwelijke hoofdpersonages en moreel complexe keuzes, is Honderd dagen zeker een aanrader. Ik geef dit boek dan ook graag vier sterren.
Ellen
Boekencast
Genre: Thriller
Uitgever: HarperCollins
ISBN: 9789402718027
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 400
Uitgave: mei 2025
Dit recensie-exemplaar heb ik ontvangen van HarperCollins in ruil voor deze eerlijke recensie.
