De roep van de berg is het derde deel in de trilogie over vrouwen die anders zijn. Zij hebben een erflijke afwijking (methemoglobinemie) waardoor hun huid blauw kleurt. De omslag van het boek is in dezelfde stijl opgemaakt als de eerste twee delen De laatste libelle en Dochter van de libelle; de libelle midden op het boek met daaronder de vrouwfiguur en de bossen en bergen van Kentucky. Deze keer heeft de kaft een paarse kleur. Ik vind het prachtig, iets mystieks en dromerigs.
Let op: Wanneer je De laatste libelle en Dochter van de Libelle nog niet hebt gelezen, kan deze recensie spoilers bevatten.
Het is inmiddels 1953 en Cussy en haar man Jackson zijn gearresteerd. De wet op de rassenscheiding verbiedt om mensen met verschillende huidskleur om samen te wonen of te trouwen. Cussy was boekenbezorgster en ging dagelijks met haar ezel op pad om bij mensen die in de afgelegen bergen van Kentucky woonde boeken te bezorgen. Nu zit ze in de gevangenis en ook daar wordt ze gediscrimineerd en worden medische experimenten op haar uitgehaald. Cussy heeft het zwaar, maar weet langzaam haar weg te vinden door haar positieve levenshouding. Ze mist haar man Jackson die in de mannengevangenis zit. Zal Cussy haar man nog terugzien nu in de mannengevangenis veel mannen ziek worden en komen te overlijden?
Het is aan jouw om dit te zelf te lezen.
Kim Michele Richardson heeft opnieuw een indrukwekkend verhaal neergezet.
Het verhaal deed mij heel erg denken aan het verhaal van Jozef uit de bijbel dat denk ik veel mensen wel kennen. Ook hij was opgesloten in de gevangenis, hij ging niet bij de pakken neerzitten en het lukte hem door zijn positieve houding en hard werken het te schoppen tot onderkoning van Egypte. Het verhaal van Cussy in dit derde deel is ongeveer hetzelfde verhaal.
Cussy krijgt in de gevangenis het volgende advies:
“”Hierbinnen moet je je niet te groot voordoen, maar ook niet te klein. Dat is lastig, maar je moet het evenwicht vinden. Begrijp je dat Cussy?” Ik leefde altijd al met dat gevoel – de vraag wanneer ik mijn schouders moest rechten en wanneer ik moest bukken. Het grootste deel van mijn leven had ik me verontschuldigd voor mijn bestaan.”
Ik vind het knap dat, naast het rauwe leven in de vrouwengevangenis en gesticht in een, de rauwheid, de pijn en verdriet aanwezig zijn, maar dat er ook hoop is, juist op die plekken en dat die hoop de mensen aansteekt. Wat je uitdeelt krijg je terug. Dat evenwicht maakt De roep van de berg zo sterk.
Ik vind het ongelooflijk dat 10 jaar voor ik geboren werd de wet van de rassenscheiding nog zo strikt werd nageleefd in Amerika, maar zijn we ooit, ook in Europa, ooit vrijgekomen van discriminatie? Anders zijn roept duidelijk nog steeds heftige emoties op. Ik vraag me af of wetten ruimte kunnen bieden voor iedereen om te zijn wie ze zijn en waar ze voor staan. Een levenshouding met respect voor een ander waarbij het oneens zijn mag blijven bestaan zonder polarisatie of discriminatie.
De schrijfstijl van Kim Michele Richardsom is zo mooi en meeslepend dat het lijkt of je echt in de gevangenis bent met Cussy. Ik zou aanraden om deze serie boeken te verfilmen. Met deze schrijfstijl heb je volgens mij al een goed script in handen.
Dit derde deel bindt de eerste twee delen aan elkaar. Naar mijn mening zijn ze niet uitwisselbaar. Het voelt raar om nu definitief afscheid te moeten nemen van Cussy, Jackson en Honey, maar vergeten zal ik ze niet.
Ik hoop dat Kim Michelle Richardson nog veel boeken mag schrijven, ze is een fantastische schrijfster. Ik kan niet anders dan 5 sterren geven.
Wilma
Boekencast
Genre: historische roman
Uitgever: KokBoekencentrum fictie
ISBN: 9789029740012
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 352
Uitgave: februari 2025
Bedankt KokBoekencentrum voor dit recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke recensie.
