Na meerdere boeken van Daniel Silva te hebben gelezen, mag ik nu gaan genieten van De inside job, zijn nieuwste roman. Het is leuk om te zien dat Daniel Silva’s Joodse afkomst subtiel terug komt in zijn boeken. Sinds 1997 is hij fulltime bezig met het schrijven van spionagethrillers. Wat mij betreft boeken om van te genieten doordat hij je als lezer meeneemt in het verhaal.
De kaft, een zonsondergang in Rome, ziet er prachtig uit. Ik vermoed dat het verhaal zich afspeelt in Rome hoewel het hoofdpersonage, Gabriel Allon, in Venetië woont. Dat weet ik uit de vorige boeken die ik van hem las; Het zwarte gif en De verzamelaar.
Gabriel Allon is het hoofdpersonage in de thrillers van Daniel Silva. In iedere roman raakt hij betrokken, bedoeld of onbedoeld, bij een moordonderzoek of iets dergelijks. Gabriel Allon is een van de beste kunstrestauratoren ter wereld. Hij is in dienst bij het restauratiebedrijf van zijn vrouw en samen hebben ze twee kinderen. Gabriel heeft net een grote opdracht binnen gesleept, namelijk het restaureren van een schilderij van een beroemde schilder.
Wanneer hij in Venetië rondloopt na het werken aan een renovatie van een schildering in de kerk ziet, hij een zwarte vlek in het water. Hij gaat op onderzoek uit en ontdekt een lijk van wat een jonge vrouw lijkt te zijn. Gabriel wordt door de politie gevraagd om een portret te schilderen van deze vrouw zodat deze geïdentificeerd kan worden. Wanneer Gabriel daar mee bezig is, denkt hij dat hij de vrouw eerder gezien heeft op een terras in Venetië. Ze gedroeg zich niet als toerist, ze leek gespannen en onrustig. Dit is het begin van een nieuwe zaak voor Gabriel die zelfs reikt tot in het Vaticaan.
Het boek begint met een scène dat Gabriel en zijn vrouw op school van hun dochter moeten langsgaan. Ze heeft haar klasgenoten opgeroepen tot een eendaagse schoolstaking omdat zij vindt dat de overheid te weinig doet aan de klimaatverandering. Je denkt dan echt, ben ik echt wel beland in een thriller. Het is een bijzonder begin van een spannend verhaal, waarbij je een goed beeld krijgt van Gabriel en zijn manier van omgaan met uitdagingen. Maar het geeft ook aan dat Daniel Silva heel nauwkeurig en precies schrijft. Hij neemt je bij de hand, zo het verhaal in.
Het boek bestaat uit vier delen die een Italiaanse naam hebben. Ik heb het opgezocht, het blijken kunstschilder termen te zijn. Ik vond het niet echt veel toevoegen. Wie gaat dit opzoeken wanneer je in een spannend verhaal zit?
Ieder deel bestaat uit een aantal korte hoofdstukken. De schrijfstijl is heel beeldend en de beschrijvingen zijn vaak best uitgebreid:
“Een dienstmeisje in een gestreken uniform kwam binnen met het pastagerecht. “Amatriciana”, vertelde Veronica. “Ik hoop dat je van pittig houdt”. “Hoe pittiger, hoe beter.” “
Deze zin staat midden in een uitleg van de zaak, het complot. Dat is misschien vreemd, maar aan de andere kant geeft het je de tijd om even na te denken, even te pauzeren omdat je anders misschien wel te veel informatie ineens binnen krijgt. Het bijzondere is dat het mij niet stoorde, het paste bij de leesbeleving.
Toch vond ik dit verhaal op sommige punten wat ongeloofwaardig of wel erg toevallig. De manier waarop Gabriel het lijk op de foto lijkt te herkennen en dan ook de connectie weet te maken met een zaak vond ik wel apart. Hij mag dan een fotografisch geheugen hebben, ik vraag me wel af wanneer jij op een druk terras iemand opmerkt die zich enigszins anders gedraagt dan de anderen, herinner je dat gezicht na een à twee weken nog? Zo waren er meer zaken die vragen oproepen. Verder is het zo dat je het gevoel hebt een en ander gemist te hebben omdat het gedeelte van het verhaal, dat zich afspeelt in het Vaticaan, voortbouwt op een eerdere thriller van Daniel Silva. Tja, wanneer je al ongeveer 25 thrillers geschreven hebt met Gabriel Allon, vind ik het jammer dat er geen voetnoot was met een verwijzing naar de titel waar dit voorafgaande verhaal zich in afspeelt.
Een verhaal over het Vaticaan is nogal controversieel en kan heftige reacties oproepen en dus dekt Daniel Silva zich daarom goed in zowel aan het begin van het boek, als aan het einde, in het nawoord.
“‘De inside job’ is een werk ter vermaak en moet ook uitsluitend zo gelezen worden. De namen, personages, locaties en gebeurtenissen in dit verhaal zijn ontsproten aan de fantasie van de auteur of zijn fictief gebruikt.”
Daarna loopt hij alle gebeurtenissen uit het verhaal nog een keer langs om te benadrukken waar hij die informatie vandaan heeft en hoe hij dat gebruikt heeft. Ik zie dat weinig zo uitgebreid.
Ondanks de wat mindere punten heb ik me prima vermaakt met deze spannende thriller en ik had echt wel zoiets, het zou zomaar kunnen dat er toch een kern van waarheid inzit. Ik geef daarom 3,5 ster.
Wilma
Boekencast
Genre: Thriller
Uitgever: HarperCollins Holland
ISBN: 9789402718690
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 384 pagina’s
Uitgave: november 2025
Dank aan uitgeverij HarperCollins Holland voor dit recensie-exemplaar dat ik heb ontvangen in ruil voor deze eerlijke recensie.
