Martha Hall Kelly is een Amerikaanse auteur. Ze werkte in de reclamewereld voordat ze fulltime ging schrijven. In 1999 las ze in een tijdschrift over het turbulente leven van Caroline Ferriday. Dit artikel inspireerde haar tot het schrijven van de romans Seringenmeisjes, Russische rozen en Zonnebloemzussen. De Gouden Duiven is haar vierde boek dat in het Nederlands verschenen is.
De cover van De Gouden Duiven is prachtig. Aan beide kanten van de voorzijde is een vrouw en profil afgebeeld. Daartussen is een gedeelte van de stad Parijs te zien. De titel valt op door de duidelijke witte letters en een opvallend detail is de gedestileerde afbeelding van een gouden duif in het midden. De ondertitel staat op de achterzijde en luidt: ‘Meeslepende roman over twee vrouwen tijdens de Tweede Wereldoorlog en daarna’. Ik vroeg me direct af wat het verband was tussen de vrouwen en de titel. Dit maakte me benieuwd naar het verhaal.
Parijs, 1943. De Franse tiener Arlette LaRue raakt tijdens de oorlog zwanger van een Duitse soldaat. Als haar tante het ontdekt, dwingt ze Arlette te bevallen in een Lebensborn huis. Dit betekent dat de baby geadopteerd zal worden door een welgesteld Duits gezin. Arlette doet er alles aan om haar zoontje Willie te houden en krijgt hulp van Thérèse, die bij het verzet werkt. Zij regelt een appartement voor moeder en zoon. Op een dag komt de Amerikaanse Josie Anderson ook bij hen wonen. Samen gaan de vrouwen werken voor het Franse verzet. Ze luisteren stiekem boodschappen af van de nazi's en spelen deze waardevolle informatie door aan de geallieerden in Londen. Hierbij gaan ze uiterst zorgvuldig te werk en ze staan al snel bekend onder de naam ‘De Gouden Duiven’. Toch worden ze door een ongelukkige samenloop van omstandigheden gearresteerd door de Gestapo en afgevoerd naar kamp Ravensbrück. Het zoontje van Arlette wordt bij haar weggehaald en de Joodse moeder van Josie overlijdt na de gruwelijke experimenten van een nazi-arts. Zelf weten ze ternauwernood te overleven en ze proberen na de oorlog hun levens weer op te bouwen. Arlette werkt in een Frans café en Josie werkt als geheim agent voor het Amerikaanse leger. De vrouwen verliezen elkaar tijdelijk uit het oog. In 1952 krijgt Arlette te horen dat er aanwijzingen zijn dat Willie nog leeft en in Frans-Guyana woont. Josie speurt naar nazi-artsen voor Operatie Paperclip. Ze ontmoeten elkaar weer en gaan samen tot het uiterste in hun zoektocht naar gerechtigheid voor hun geliefden.
‘… Toen onze boodschappen eenmaal regelmatig werden afgeleverd, waren onze bazen in Londen zo tevreden met ons werk dat ze Josies codenaam aanpasten en ons nu in hun berichten De Gouden Duiven noemden…’
De Gouden Duiven volgt afwisselend het leven van Arlette en Josie in het verleden (1944) en het heden (1952). Boven ieder hoofdstuk staat over wie het gaat en in welke plaats en jaar het verhaal zich afspeelt. Dit is handig omdat het direct duidelijkheid geeft. Omdat de meeste hoofdstukken niet lang zijn, moest ik in het begin wel even wennen aan het regelmatig wisselen tussen de personages en de jaartallen. Naarmate het verhaal vorderde, had ik er geen moeite meer mee. Het dubbele perspectief zorgt juist voor diepgang. De beeldende schrijfstijl
van de auteur gaf me een goed beeld van hun moed en veerkracht. Ze geeft Arlette, Josie en alle andere verzetsvrouwen een stem in deze roman.
De opbouw van De Gouden Duiven is goed. De karakters worden gedetailleerd uitgewerkt, evenals de gebeurtenissen. Het gedeelte dat zich in de Tweede Wereldoorlog afspeelt, is bijzonder aangrijpend en hartverscheurend. Het bezorgde me regelmatig de rillingen toen ik over het leven in het concentratiekamp las. Het verhaal in 1952 is intrigerend en spannend. Het leest bijna als een thriller. Gaandeweg het verhaal word je als lezer steeds nieuwsgieriger naar de afloop en wil je niet stoppen met lezen. De epiloog is verrassend en doet vermoeden dat er een vervolg komt. Ik ben benieuwd of dit daadwerkelijk gaat gebeuren.
‘… Herr Oberg stak zijn hand in zijn zak en haalde er een lichtblauwe zakdoek uit waar iets bolvormigs ter grootte van een vuist in was gewikkeld. Hij zette het op tafel en liet de zakdoek omlaagglijden zodat onze gouden duif zichtbaar werd. Het licht weerkaatste op het messing. “Een heel mooi … vogeltje’. Met een vinger streek hij over de staart van de duif. ‘Of nee, het is een duif nietwaar? En
weten jullie wat het grappige is? Duiven zijn het symbool voor vrede, maar deze
is voor iets heel duisters gebruikt.’…’
Het is duidelijk dat de auteur, voorafgaand aan het schrijven, uitgebreid onderzoek heeft gedaan. In het nawoord is onder andere te lezen dat een aantal gebeurtenissen berusten op feiten. Het is overigens een tip om dit gedeelte eerst te lezen, zodat je daar al een goede indruk van hebt. De auteur heeft fictie en non-fictie vervolgens op een mooie manier verweven tot een geheel. Een bijzonder detail vind ik dat Mijn naam is Selma wordt genoemd als inspiratiebron en een goed boek om naast De Gouden Duiven te lezen. De Nederlandse Selma van der Perre vertelt hierin over haar leven als verzetsvrouw en gevangene in Ravensbrück. Net als zoveel andere vrouwen heeft ze moedig gestreden in de Tweede Wereldoorlog. Het is goed dat deze verhalen nog steeds verteld en opgeschreven worden. Opdat wij de slachtoffers herdenken en nooit vergeten wat ze gedaan en doorstaan hebben voor onze vrijheid.
De Gouden Duiven is een meeslepend boek dat zowel hartverscheurend als hartverwarmend is. Ik heb het verhaal met veel interesse gelezen en geef het vier sterren.
Sandra
Boekencast
Genre: Historische roman
Uitgeverij: Ambo/Anthos
ISBN: 9789026363757
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 520
Verschijningsdatum: november 2023
Dit recensie-exemplaar heb ik ontvangen van Ambo/Anthos Uitgevers in ruil voor deze eerlijke recensie.
