Kate Quinn is vooral bekend van haar historische fictie. Ze schrijft romans waarvoor ze vaak haar inspiratie haalt bij historische figuren. Geschiedkundige feiten vult ze aan met haar eigen fantasie wanneer men niet echt heeft kunnen achterhalen wat er in het verleden exact gebeurde. Haar personages zijn vaak sterke en intelligente vrouwen. Zo brengt ze met De vrouw met de rode ster het verhaal van de Rusische Mila Pavlitsjenko, een vrouwelijke sluipschutter tijdens WOII die heel wat slachtoffers op haar naam heeft staan. En met De vrouwen van Bletchley Park het relaas over een groep vrouwen die Duitse codes kraken voor de Britse regering tijdens WOII.
Met De Briar Club keert Quinn terug naar de jaren vijftig in Washington D.C. Waar een groep dames samenwonen in een pension en elkaar beter leren kennen wanneer Grace op de bovenste verdieping van het pension komt wonen. Daarvoor hadden ze nooit echt veel contact met elkaar. Grace organiseert diner avondjes op haar kamer op donderdag wanneer de pensionhoudster gaan bridgen is. Op deze manier ontstaat er een bijzondere band tussen hen. Maar ze hebben alle vijf zo hun geheimen en wanneer deze onthuld lijken te worden ontstaat er een pijnlijk drama waar de politie moet voor komen opdraven.
De Briar Club is geschreven vanuit verschillende perspectieven waarvan één toch wel zeer bijzonder en origineel is, namelijk het huis waar het pension in gelegen is. Hij spreekt over zijn bewoners en een misdaad die werd gepleegd. Elk hoofdstuk wordt afwisselend verteld door één van de bewoners en het Briar Huis. Deze laatste is dan ook een soort rode draad.
De auteur neemt bovendien haar tijd om haar unieke personages haarfijn uit te werken. Het lijkt alsof je hen dan ook al jaren kent! Wat ook ontzettend leuk is, is dat bepaalde personages in het ene hoofdstuk protagonisten zijn en in het andere hoofdstuk antagonisten. Tijdens het lezen wou ik steeds maar meer en meer weten over de bewoners van het te gekke pension.
Hoewel dit op het eerste gezicht een gewone roman lijkt over een stel vrouwen die samen in een pension wonen, is Kate Quinn ook hier weer geslaagd om een gelaagd werk te schrijven. Net als een ui bestaat het uit verschillende lagen die je als lezer moet ontleden om tot de kern te komen.
Een belangrijk onderwerp van dit boek is de paranoia onder de Amerikanen tijdens het McCarthy tijdperk. Wie is communist? Wie heeft communistische sympathieën? Het leek op een heksenjacht naar mensen die ook maar de geringste communistische voorkeuren hadden. Een Afro-Amerikaanse man die uitging met een blanke vrouw was toen ook ondenkbaar, racisme dat nu nog steeds goed ingeburgerd is, vierde in de jaren ‘50 hoogtij. Maar ook sociale onderwerpen zoals homofobie en vrouwenhaat schuwt de auteur niet om toe te lichten.
Verder zal de auteur net als in haar andere werken vrouwenemancipatie extra belichten.
In een nawoord zal de auteur verklaren op wie en wat ze haar personages heeft gebaseerd. Wat zeker zorgt voor die extra toets aan het verhaal. Hoewel de dames van de Briar Club grotendeels ontsproten zijn uit haar fantasie hebben ze allemaal toch weer een historische link.
Voor De Briar Club heeft Kate Quinn een fraaie beeldende stijl aangehouden, anders dan in De vrouw met de rode ster. Hierdoor leest het boek als een vlotte roman. Ik zat helemaal in het verhaal en ik bevond me helemaal in Washington D.C.
De Briar Club is een ontzettend boeiend boek, met een originele invalshoek! Ik ben blij dat de auteur terug is met waar ze goed in is, want haar vorige boek De vrouw met de rode ster was voor mij wat tegengevallen en teleurstellend.
Ik scoor dit boek een dik verdiende 5 sterren!
Silke
Boekencast
Genre: roman
Uitgever: De Fontein
ISBN: 9789026177071
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 471
Uitgave: mei 2025
Met dank aan Uitgeverij De Fontein voor dit recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke recensie.
