Ik kreeg de dag dat jij mij vond opgestuurd door Kok Boekencentrum en was erg verrast. Het boek is geschikt voor kinderen tussen acht en twaalf jaar en ik heb geen kinderen of kleinkinderen in die leeftijd. Ik vind het dus lastig aan te geven of dit boek passend is voor die leeftijdscategorie, maar ik ga een poging wagen. Kimberley Brubaker Bradley heeft een tijdje gewerkt als onderzoekschemicus,
maar had een diepe wens om verhalen of zelfs boeken te schrijven. Ze schreef verhalen in haar vrije tijd en toen haar man was afgestudeerd en begon te werken kon ze zich meer verdiepen in het schrijven. Ze woont nu in Bristol op een boerderij met paarden, honden en katten. Ze omschrijft zichzelf als paardenmeisje.
De hoofdpersonage in het verhaal is Harper. Haar beste vriendin is Cat. Harpers ouders gaan scheiden. Een scheiding is best heftig. Wat de gevolgen zijn van een scheiding wordt in het begin van het verhaal gelijk duidelijk:
“Drie weken later: nieuwe baan, nieuwe school, nieuw huis. Ze begonnen helemaal opnieuw. Ze lieten alles uit hun oude leven achter. Inclusief Cat, Harpers vader en de persoon die Harper was geweest – wie dat ook mocht zijn.”
Harpers moeder heeft een huisje gehuurd, tijdelijk, op het terrein van een manege. Het is een klein huisje waar precies genoeg ruimte is voor Harper, haar moeder en de hond Harvey. Buiten is meer ruimte en Harvey kan goed zien water op de manege gebeurt. Harper is niet gewend om op het platteland te wonen en vindt het lastig om aansluiting te vinden bij andere kinderen. Ze voelt zich best eenzaam en ze heeft niets met paarden. Alles verandert wanneer er een paardentrailer op de manege stopt die door omstandigheden even stopt op de weg vlak bij de manege.
Het is een boek dat lekker makkelijk leest. De auteur maakt geen gebruik van moeilijke woorden of lange zinnen. De karakters zijn goed uitgewerkt en de emoties heel herkenbaar en de emoties heel herkenbaar voor kinderen tussen de 8 en 12 jaar. waardoor je goed kan meeleven met de personages in het boek. Ik kan heel goed begrijpen dat het niet makkelijk is om als kind een scheiding te moeten meemaken, maar ik vind dat Harper zich er goed doorheen slaat. Er is een moment waarop het lijkt dat Harper af lijkt te glijden naar een houding van het hebben van medelijden met zichzelf en het liefst hele dagen in bed willen liggen, maar wanneer haar moeder haar wijst op haar eigen verantwoordelijkheid in deze situatie lijkt het tij langzaam te keren.
“”En vooral wil ik dat je je verantwoordelijkheid neemt. Sleep jezelf naar die bushalte elke morgen, en zorg dat je weer veilig thuiskomt”. “Ik ben nog maar elf”, zei Harper. “Oud genoeg om dit te kunnen”, zei haar moeder, die er bleek en moe uitzag.”
Ik vind het ook fijn dat het een boek is waar de rauwe werkelijkheid van de verandering beschreven wordt, op een respectvolle manier. In een scheiding komt ruzie, schelden en dergelijke vaak voor, maar daar wordt hier niet over geschreven. Er wordt op een prettige manier met elkaar omgegaan. Er is respect en vertrouwen. Ik vind dat knap gedaan, er is al genoeg geweld en gescheld in de wereld.
De dag dat jij mij vond is het eerste deel van de serie Door weer en wind. Er volgen dus vast nog meer delen. Ik verwacht dat paardenmeisjes en jongens van rond de tien jaar dit een leuk boek zullen vinden. Ik denk dat de ouders van deze kinderen blij zullen zijn om een boek te vinden waarin op een respectvolle wijze een heftig thema wordt aangesneden. Ik vraag me wel af of er niet al genoeg boeken zijn over meisjes en paarden. Ik geef daarom 4 sterren voor dit boek.
Wilma Boekencast
Genre: Jeugdboek
Serie: Door weer en wind deel 1
Uitgever: Kok Boekencentrum Jeugd
ISBN: 9789026628559
Uitvoering: hardcover
Aantal bladzijden : 177
Uitgave: mei 2026
Bedankt Kok Boekencentrum Jeugd voor dit recensie-exemplaar in ruil voor deze eerlijke recensie.
