Uitgeverij Meulenhoff verraste mij door De mango van Mao, met als ondertitel En ander fruit dat geschiedenis schreef, toe te sturen. Op de kaft prijkt een getekende mango op een donkere ondergrond. Op de achterkant wordt duidelijk dat het boek een unieke cultuurgeschiedenis is, met een hoofdrol voor fruit als cultureel object. In het midden van het boek vind je illustraties in kleur van schilderijen waar fruit op voorkomt. De bibliografie en illustratieverantwoording maken het boek compleet. Ik laat me verrassen door dit non-fictieboek.
Het eerste hoofdstuk vertelt over hoe de vruchten in het leven van de mens kwamen. Federico Kukso gaat uit van de evolutietheorie en dat stuit mij wat tegen de borst. Er zijn veel mensen die, net als ik, geloven dat God de aarde en al wat daarop staat geschapen heeft. Naar mijn mening een gemiste kans om dit niet te vermelden. Wanneer hij schrijft dat fruit de grootste uitvinding van de mens is, voelt dat voor mij heiligschennis.
Maar hij legt ook de culturele betekenis van fruit uit:
“Vruchten zijn, naast voedzaam, vooral dragers van symbolische betekenis: ze staan voor overvloed, voorspoed en ambitie, een lange levensduur, een zuivere inborst, lijden, tederheid, begeerte, tweespalt, hartstocht. Maar wat vruchten pas echt belangrijk maakt, is een andere dimensie, die soms over het hoofd wordt gezien, namelijk dat deze levensmiddelen die we als ambassadeurs van het natuurlijke, het pure en het zuivere beschouwen, die we ruiken, met onze ogen verslinden, met onze smaakpapillen proeven en in ons organisme opnemen, ook cultuurproducten zijn.
Federico Kukso heeft de verhalen gerangschikt aan de hand van categorieën, namelijk de vruchten van de begeerte, de vruchten van de tweedracht en de vruchten van de hartstocht.
De appel komt zowel voor als vrucht van begeerte in het hoofdstuk ’De gouden appels van de zon’ als in de vruchten van tweedracht en daar wordt de Big Apple genoemd. Ook in de vruchten van de hartstocht komt de appel voor, daar wordt deze vergeleken met de peer.
“Een appel eet je niet, die moet je veroveren. De zachte beet van een peer is veel aantrekkelijker. Peren zijn gul, teder. Het eten van een peer is als … kussen.”
Ieder deel is weer onderverdeeld in een aantal vruchten die in afzonderlijke hoofdstukken worden beschreven. Zowel de ontwikkeling van deze vrucht, hoe de verspreiding over de wereld tot stand kwam en de culturele aspecten van deze vrucht. Het is uitgebreid en er is goed onderzoek gedaan. Het is vooral een verzameling van feitjes en daarom is het geen boek om in een ruk uit te lezen. De laatste hoofdstukken zijn wat algemener en hierin vraagt Frederico Kukso zich af waar het heengaat met deze wereld. Hij geeft aan dat we al veel verloren zijn.
“We zullen nooit alle vruchten kennen die ooit hebben bestaan, maar er niet meer zijn. Hun sappige vruchtvlees zullen we niet meer proeven.”
Hij waarschuwt ons dat we nog veel meer kwijt zullen raken, net als de dodo, de Tasmaanse tijger of de mammoet, door de manier waarop we met de aarde omgaan.
Het is een boek dat niet makkelijk wegleest. De lange zinnen en de vele feitjes maken het een boek waar je de tijd voor moet nemen en dan moet het ook nog net je interesse hebben. Wanneer het je lukt om al die feitjes op te slaan zal je het goed doen in algemene kennisquizzen of in een spelletje triviant.
Mij staat de evolutietheorie, die als rode draad door het hele boek heen loopt, toch het meeste tegen. Ik mis de onafhankelijkheid van een non-fictie schrijver of journalist die alle kanten van de medaille laat zien. Ik geef dan ook 3 sterren voor dit boek, dat verhalen voor de liefhebber bevat.
Wilma
Boekencast
Genre: non-fictie
Uitgever: Uitgeverij Meulenhoff
ISBN: 9789089683229
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 336
Uitgave: mei 2025
Bedankt Uitgeverij Meulenhoff voor dit recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke recensie.
