Andrea Lundgren wordt geprezen om haar schrijfstijl. Volgens de Zweedse pers is dit boek werkelijk een wonder. Er wordt gesproken over poëtische taal. Het maakt me nieuwsgierig. Het klinkt alsof het boek eenzelfde soort schrijfstijl heeft als de Deense schrijver Jens Christian Grøndahl. Ik ben benieuwd of dat klopt. Het onderwerp van het boek is nogal heftig, het gaat over die donkere wereld binnen in jezelf. Het boek vertelt het verhaal van Mela die opgroeide bij een moeder die haar eigen problemen had. Het bos is haar toevluchtsoord, daar beleeft ze allerlei avonturen. Mela neemt heel scherp waar, voelt dingen...