Edinburgh heeft in korte tijd te maken met een reeks gruwelijke moorden. In het park wordt een doodgeslagen man gevonden, een dakloze wordt neergestoken op een industrieterrein en een voetganger wordt doodgereden door een te hardrijdende auto die daarna spoorloos verdwijnt. Ogenschijnlijk hebben de sterfgevallen niets met elkaar te maken. Wapens en sporen worden niet gevonden evenmin als getuigen; er is zelfs geen eenduidige methode. In de zoektocht naar de daders worden de politie van Edinburgh en brigadier Lively van het Team Zware Misdrijven bijgestaan door profiler Connie Woolwine en Brodie Baarda. Zij hebben het vermoeden dat het gaat om een seriemoordenaar, maar hebben daar het bewijs niet voor.
Daarnaast maken we kennis met de gerenommeerde traumachirurg Beth Waterfall die nog bezig is met het verwerken van de dood van haar dochter Molly. De stalker die Molly een jaar geleden in zijn ban had, heeft nu zijn pijlen gericht op Beth.
Op de cover staat in grote witte letters de titel van het boek. De naam van de auteur en de ondertitel staan in kleinere, groene letters. Op een ronde achtergrond ligt een blauwe distel. Het bloementhema van de eerdere boeken uit de Connie Woolwine reeks is dus teruggekeerd. De Stalker is het vierde boek van de reeks, maar is goed apart te lezen.
Het eerste hoofdstuk van het verhaal begint met de veelbelovende titel ‘lijk 1/8’. Je weet hierdoor dat er nog zeven lijken zullen volgen. Aan de andere kant is dat jammer, want je zit als lezer op de volgende moorden te wachten. En als de naam van het hoofdstuk niet gelijk voor verwachtingen zorgt dan is het wel de beschrijving van de moord. Zoals je al van de schrijfstijl van Fields gewend bent, weet ze de misdaden weer op een gruwelijke manier te beschrijven. Noem het luguber, maar dat is een van de redenen waarom ik zó van haar boeken kan genieten.
Het verhaal wordt verteld in korte hoofdstukken vanuit verschillende personages, waaronder de stalker, en maakt tijdsprongen tussen heden en verleden. Het is in het begin even wennen, maar het zorgt er ook voor dat je wil doorlezen om er achter te komen hoe deze verhaallijnen bij elkaar tot een geheel worden gesmeed. Via diverse plottwists kom je bij de uiteindelijke dader. Een bijzonder verrassende dader en bijbehorend motief. Dit wordt verder uitgelegd in het nawoord. Dus als je dat altijd als eerste leest: doe het niet! Ik weet eigenlijk niet wat ik van deze afloop vind. Het einde was enigszins onbevredigend en zoetsappig en tevens voorzien van een cliffhanger door de introductie van bepaalde personages.
Zoals eerder aangegeven is dit de vierde Connie Woolwine. Ze blijft een heel bijzonder persoon, maar je leert haar steeds beter kennen. Voor mij persoonlijk hoeft dat niet. Ze wordt daardoor steeds menselijker terwijl tegelijkertijd de reden waarom dit personage zo interessant is, in het feit zit dat Woolwine een onaangepaste, horkigere vrouw is die met de doden praat.
Wat een opvallend element is in dit verhaal, is de hoge dosis romantiek. Begrijp me niet verkeerd: ik gun iedereen de liefde en iemand waar je je fijn bij voelt en die goed voor je is, maar niet in thrillers. Als ik een thriller lees verwacht ik daarin geen liefde behalve een relatie die totaal verkeerd afloopt en er heftige en gruwelijke dingen gebeuren. Zoetsappige gebeurtenissen wil ik niet in thrillers tegenkomen.
Helen Fields heeft met De stalker weer een thriller geschreven vol met gruwelijke moorden, maar helaas ook met, door mij ongewenste, romantische scènes. Ik waardeer het boek met 3,5 sterren.
Ingrid
Boekencast
Genre: thriller
Uitgever: AmboAnthos
ISBN: 9789026371356
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 376
Verschijningsdatum: februari 2026
Met dank aan uitgeverij Ambo|Anthos voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar in ruil voor deze eerlijke recensie.
